ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ-

   Κι όλο νιώθουμε πως κάτι μας λείπει.. Ποτέ δεν είμαστε σίγουροι για το τι είναι αυτό, η μήπως είμαστε;  Ζούμε άραγε αυτό που θέλουμε να ζήσουμε, ή μήπως ζούμε μια ζωή κατασκευασμένη από ψευδαισθήσεις, πιστεύοντας πως αυτό που ζούμε είναι αυτό που θέλουμε, αυτό που έχουμε ανάγκη, αυτό που μας απελευθερώνει;  Ώρες ώρες νιώθω πως βρισκόμαστε στο σημείο που μας “βολεύει” να βρισκόμαστε.. Επαναπαυόμαστε στο σίγουρο. Επιδιώκουμε την ασφάλεια και μαθαίνουμε να ζούμε μ’ αυτή. Η καλύτερα μαθαίνουμε να συμβιώνουμε μαζί της.. Ταυτόχρονα και δίχως να το καταλαβαίνουμε αφορίζουμε και το νόημα της ύπαρξης μας. Το νόημα της ζωής. Χάνουμε το αυτονόητο, που αν κανείς το σκεφτεί αυτό σαν έννοια, έχει χαθεί εδώ και καιρό.. Και τι είναι πια αυτό το αυτονόητο; Θα σας πω εγώ τι είναι για μένα λοιπόν.. μια καθαρά υποκειμενική οπτική γωνία επί του θέματος.. Το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ λοιπόν,  είναι μια “Καλημέρα!” το πρωί συνοδεία με ένα χαμόγελο, μια ματιά αινιγματική η οποία θα σε πετάξει στα σύννεφα, μια τρεμάμενη  χειραψία η οποία θα σε εκτοξεύσει στ’ αστέρια.. Ένα άγγιγμα, το οποίο θα σε γεμίσει γλυκές αμφιβολίες. Ένας μεθυσμένος διάλογος, στον οποίο θα ειπωθούν οι πιο μεγάλες αλήθειες. Ένας φόβος μη χάσεις όλο αυτό. Το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.

   Γιατί, το αυτονόητο είναι πράγματα απλά. Σε πολλούς, αυτά τα απλά πράγματα δεν αρκούν. Δε ξέρουν τι χάνουν όμως στον αγώνα τους να κατακτήσουν τα πολλά και τα μεγάλα.. Δεν τους κατακρίνω. Είναι καθαρά θέμα νοοτροπίας. Το αυτονόητο λοιπόν, αυτά τα απλά – αληθινά παρ’ όλα αυτά πράγματα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ως τα “πυροτεχνήματα” της ζωής, τα οποία σε κάνουν να υπερβαίνεις τα όρια της φαντασίας σου, να καταρρίπτεις τους νόμους και τους κανόνες που οι άλλοι σου επέβαλαν μια ζωή και εσύ τους δεχόσουν σαν άβουλο ον..Τα πυροτεχνήματα σε εξυψώνουν και σε κάνουν να αισθάνεσαι πως υπάρχεις παντού και ταυτόχρονα δεν είσαι πουθενά. Μία διαρκής νιρβάνα. Πυροτεχνήματα, το πιο γλυκό και αγνό ναρκωτικό.. Και δεν είναι ακριβό, ούτε στο περνάει το βαποράκι στη γωνία κάποιου σκοτεινού δρόμου. Τα πυροτεχνήματα, είναι μέσα σου. Είσαι διατεθειμένος να τα ζήσεις,  ή ακόμα απολαμβάνεις την ασφάλεια του.. “Σίγουρου”;