Μια νύχτα πέφτει στο Παλέρμο..

   Η νύχτα πέφτει στο Παλέρμο. Κλείστε όλοι τα μάτια σας. Οι δύο δολοφόνοι ας ανοίξουν τα μάτια τους και ας κοιταχτούν. Ο φανερός δολοφόνος ας σηκώσει ψηλά το χέρι του και ας τον δει ο τσίρος. Ο φανερός δολοφόνος ας κατεβάσει το χέρι του, ο τσίρος ας κλείσει τα μάτια του και… άλλη μια μέρα ξημερώνει στο Παλέρμο! Ανοίξτε όλοι τα μάτια σας. «Είμαι ο τσίρος και ο φανερός δολοφόνος είναι η Σοφία! Ψηφίστε τη!» μαρτυράει αμέσως ο Γιώργος. Η Σοφία δείχνει φανερά ενοχλημένη και αδικημένη κ παραπέμπει τους υπόλοιπους παίχτες να ακολουθήσουν το ένστικτο τους ξεκαθαρίζοντάς τους πως δεν είναι αυτή ο δολοφόνος. Ο Χρήστος φανερώνει πως καθώς είχε κλειστά τα μάτια του, αισθάνθηκε το χέρι του Αντώνη να σηκώνεται και να τον ακουμπά  όταν ήταν η ώρα του φανερού δολοφόνου να σηκώσει το χέρι του και με τη σειρά του ο Αντώνης προκαλεί τους υπόλοιπους παίχτες να τον ψηφίσουν για να δουν πως ο Χρήστος κάνει λάθος, υπονοώντας πως είναι αυτός ο δολοφόνος. Η Έλλη και η Τόνια κάθονται σιωπηλές, ενώ ο Γιάννης έχοντας πάντα αυτό το ύφος του ένοχου χαζογελάει με το Μάνο.

   Ένα παιχνίδι μόλις ξεκίνησε. Οι παίχτες είναι όλοι εξίσου ικανοί. Έχουν μεταξύ τους πολλές ομοιότητες, αλλά και  διαφορές. Άλλοι έχοντας εξασκηθεί πολύ περισσότερο στο παιχνίδι, μπλοφάρουν καλύτερα και άλλοι ενώ είναι ουσιαστικά «νέοι», έχουν την τύχη με το μέρος τους. Άλλοι βασίζονται στην τέχνη του λόγου τους, στην πειθώ, άσχετα αν ο σκοπός τους είναι ειλικρινής ή καθαρά παραπλανητικός και άλλοι μιλάνε με τεκμήρια και αποδείξεις. Σίγουρα όλοι έχουν ένα πολύ βασικό κοινό. Είναι παίχτες. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο ο ένας από τον άλλον. Και αν σε αυτό το γύρο κάποιος είναι ο κρυφός δολοφόνος, στον επόμενο μπορεί να είναι ο τσίρος και αν κάποιος είναι ένας απλός πολίτης στον επόμενο ίσως είναι φανερός δολοφόνος. Ο καθένας παίζει το ρόλο που του αντιστοιχεί, στο γύρο που του αντιστοιχεί. Ένα είναι το σίγουρο. Ο κάθε παίχτης παίζει με το δικό του τρόπο και προσπαθεί κάθε φορά να το κάνει αυτό όσο το δυνατόν μπορεί καλύτερα.

   Στην αρχή κάθε παιχνιδιού, όποιος ρόλος και αν σου τύχει, αισθάνεσαι ενθουσιασμένος. Είναι ένας γύρος καινούριος με διαφορετικά δεδομένα και έχεις όρεξη να παίξεις, να τσεκάρεις αντιδράσεις, να ξεγλιστρήσεις, να παραπλανήσεις τους υπόλοιπους παίχτες, ή να τους βοηθήσεις αν είναι αυτός ο σκοπός σου. Πολλές φορές τυχαίνει ο ρόλος που σου έτυχε, να είναι τελείως κόντρα του αληθινού σου προφίλ. Όμως έτσι είναι τα παιχνίδια. Μια πρόκληση να έρθουμε αντιμέτωποι με τους άλλους σε ρόλους που είτε μας πηγαίνουν γάντι, είτε όχι, αλλά κυρίως πρόκληση να έρθουμε αντιμέτωποι με τον ίδιο μας τον εαυτό, να μετρήσουμε τις αντοχές μας, να ανεβάσουμε τον πήχη και ουσιαστικά να αναμετρηθούμε με το ίδιο το “εγώ” μας. Γιατί πολλές φορές, ίσως το παιχνίδι απαιτεί να κρυφτούμε από τους άλλους, κατά πόσο όμως μπορούμε να κρυφτούμε από τον ίδιο μας τον εαυτό;..

   

   Επιπλέον, σε κάθε παιχνίδι, έχουμε ανάγκη από συμμάχους. Συγκεκριμένα στο “Παλέρμο”, οι δύο δολοφόνοι είναι ένα κοινό μέτωπο, οι πολίτες ένα άλλο και ο τσίρος μόνος του με σύμμαχο το λόγο και την πειθώ του. Κάθε φορά όμως που ένα παιχνίδι τελειώνει, οι σύμμαχοι λιγοστεύουν και αν στο τέλος έμεινε ένας δολοφόνος, ο τσίρος και εσύ είσαι ο πολίτης πρέπει να κάνεις την επιλογή σου και να πάρεις τη σωστή απόφαση, χωρίς τη βοήθεια κανενός για να κερδίσεις εις το όνομα των πολιτών! Έτσι είναι λοιπόν και στα περισσότερα παιχνίδια. Η δυσκολία δεν υπάρχει τόσο, όσο είναι πολλοί στο παιχνίδι, αλλά όταν απομένουν λίγοι. Πόσο μάλλον δύο! Σε αυτά τα παιχνίδια, χρειάζεσαι γερό στομάχι. Όμως, είναι όμορφα και περίπλοκα.. Και σημασία δεν έχει αν έπαιξες και έχασες, ή κέρδισες. Σημασία έχει η όλη διαδικασία του παιχνιδιού. Γιατί όλα τα παιχνίδια σε βγάζουν σε ένα και μοναδικό προορισμό είτε είσαι ο νικητής, είτε είσαι ο ηττημένος. Σε βγάζουν σε ένα ευρύτερο παιχνίδι, αυτό της ζωής. Και επειδή πάντα το αποτέλεσμα έχει σημασία καθώς πολλοί υποστηρίζουν, μάθετε το εξής : εφόσον παίζεις και συμμετέχεις ενεργά πάντα κερδίζεις! Και αν δε σ’ αρέσει το Παλέρμο, άλλαξε παιχνίδι και αν δε σ’ αρέσουν οι συμπαίκτες σου, στο χέρι σου είναι να επιλέξεις άλλους. Μη σταματάς να παίζεις όμως. Σταματάς να παίζεις; Σταματάς να ζεις!..