Εγώ, εμείς, καταστάσεις, πάθη, λάθη και προβλήματα από το πουθενά.. Εγώ τα δημιουργώ, εμείς τα αναπαράγουμε, οι καταστάσεις πιο εφήμερες από ποτέ, τα πάθη έρχονται μένουν και εγκλωβίζουν, τα λάθη απλά συμβαίνουν και διδάσκουν και τα προβλήματα.. Αυτά τα προβλήματα! Απλά κατασκευάσματα ανθρώπινα, άμεσα συνδεδεμένα με όλα τα παραπάνω. Γιατί χωρίς αυτά δε γίνεται να ζήσουμε, δε μπορούμε να επιβιώσουμε, δε δια νοούμαστε καν πως θα ήταν η καθημερινότητα μας δίχως αυτά. Δεν το έχετε παρατηρήσει κι εσείς;
Βιώνετε για παράδειγμα μια σχετικά ομαλή περίοδο στη ζωή σας, νιώθετε ικανοποιημένοι, όλα βαίνουν καλώς και ξαφνικά αισθάνεστε πως όλο αυτό το "καλό" δεν το αντέχετε, ΔΕΝ το μπορείτε! ΔΕ συμβιβάζεστε! Είναι η φύση μας τέτοια πιθανότατα κάπως "ανώμαλη" θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από κάποιους. Εγώ να σας πω την αλήθεια μου, τη θαυμάζω. Δεν υπάρχει λόγος να βολευόμαστε με τις καταστάσεις, είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να τις πλάθουμε, να δημιουργούμε ίντριγκες μέσω αυτών, να τις αμφισβητούμε και τέλος να τις ανατρέπουμε. Γιατί αλλιώς ποιό το νόημα; Βολεμένες ζωούλες, 9ωροι υπαλληλίσκοι στρογγυλοκαθούμενοι σε ξεφτι-λι-σμένες δερμάτινες πολυθρόνες, χαρτονομισματικές πουλημένες συναλλαγές, πλαστική γρήγορη τροφή, φθαρμένες γεμάτες ιδρώτα αν-ούσιες συν- ουσίες, ψεύτικα "καλημέρα", ψεύτικα "καληνύχτα", ψεύτικα "τι κάνεις", κάλπικο τάχα μου ενδιαφέρον, υποτυπώδης ανθρώπινη εξέλιξη που φοράει μεταξένια γραβάτα κατράμι και κουραφέξαλα.
Δεν είμαι πεζή, ούτε μηδενίστρια. Αλλά έχει καταντήσει αηδία πλέον να τα βλέπεις παντού όλα αυτά. Η ανατροπή βοηθάει στην εξέλιξη και μάλλον αυτό δεν το έχουμε πάρει πρέφα. Η αναζήτηση του "τέλειου"από την άλλη και η δημιουργία προβλημάτων από το πουθενά για να εστιάσω και σε αυτά που έλεγα πιο πάνω δεν είναι το ίδιο πράγμα. Άλλο "δημιουργώ προβλήματα"σε μένα και κατ' επέκταση στους γύρω μου γιατί νιώθω βολεμένος και δεν έχω με τι ν' ασχοληθώ και άλλο "ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ" συγκρούσεις ενδοσκοπικές και ταυτόχρονα αμφισβητώ, προκειμένου να ανατρέψω μια κατάσταση ώστε να φέρω μια x,y αλλαγή.
Ας μην είμαστε αχάριστοι. Όλοι έχουμε να δώσουμε όπως και όλοι έχουμε να λάβουμε. Αυτό όμως δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί αν δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιό μας δύο βασικές έννοιες. Η μια είναι η ευγνωμοσύνη και η άλλη, η εκτίμηση. Να ευγνωμονείτε που είστε υγιείς, να ευγνωμονείτε την ανθρώπινη σας οντότητα και το γεγονός ότι έχετε όλα τα φόντα να εξελιχτείτε. Εκτίμηση. Να εκτιμάτε τον εαυτό σας σαν έννοια, σαν ιδέα, ώστε να μπορείτε μετέπειτα να δημιουργήσετε τις δικές σας ιδέες και να τις εξελίξετε, να εκτιμάτε ΕΣΑΣ και τους ανθρώπους σας, να εκτιμάτε τη ζωή και να της χαμογελάτε.
Ηθικό δίδαγμα: Το να δημιουργούμε προβλήματα είναι λογικό και ανθρώπινο, απλά η αιτία δημιουργίας τους είναι καθαρά ΔΙΚΗ μας επιλογή. Αυτό ακριβώς ισχύει και για τις συνέπειες, τις οποίες θα δεχτούμε μέσω των προβλημάτων που δημιουργήσαμε. Όλα... ΟΛΑ όμως, είναι στο χέρι μας!
Βιώνετε για παράδειγμα μια σχετικά ομαλή περίοδο στη ζωή σας, νιώθετε ικανοποιημένοι, όλα βαίνουν καλώς και ξαφνικά αισθάνεστε πως όλο αυτό το "καλό" δεν το αντέχετε, ΔΕΝ το μπορείτε! ΔΕ συμβιβάζεστε! Είναι η φύση μας τέτοια πιθανότατα κάπως "ανώμαλη" θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από κάποιους. Εγώ να σας πω την αλήθεια μου, τη θαυμάζω. Δεν υπάρχει λόγος να βολευόμαστε με τις καταστάσεις, είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να τις πλάθουμε, να δημιουργούμε ίντριγκες μέσω αυτών, να τις αμφισβητούμε και τέλος να τις ανατρέπουμε. Γιατί αλλιώς ποιό το νόημα; Βολεμένες ζωούλες, 9ωροι υπαλληλίσκοι στρογγυλοκαθούμενοι σε ξεφτι-λι-σμένες δερμάτινες πολυθρόνες, χαρτονομισματικές πουλημένες συναλλαγές, πλαστική γρήγορη τροφή, φθαρμένες γεμάτες ιδρώτα αν-ούσιες συν- ουσίες, ψεύτικα "καλημέρα", ψεύτικα "καληνύχτα", ψεύτικα "τι κάνεις", κάλπικο τάχα μου ενδιαφέρον, υποτυπώδης ανθρώπινη εξέλιξη που φοράει μεταξένια γραβάτα κατράμι και κουραφέξαλα.
Δεν είμαι πεζή, ούτε μηδενίστρια. Αλλά έχει καταντήσει αηδία πλέον να τα βλέπεις παντού όλα αυτά. Η ανατροπή βοηθάει στην εξέλιξη και μάλλον αυτό δεν το έχουμε πάρει πρέφα. Η αναζήτηση του "τέλειου"από την άλλη και η δημιουργία προβλημάτων από το πουθενά για να εστιάσω και σε αυτά που έλεγα πιο πάνω δεν είναι το ίδιο πράγμα. Άλλο "δημιουργώ προβλήματα"σε μένα και κατ' επέκταση στους γύρω μου γιατί νιώθω βολεμένος και δεν έχω με τι ν' ασχοληθώ και άλλο "ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ" συγκρούσεις ενδοσκοπικές και ταυτόχρονα αμφισβητώ, προκειμένου να ανατρέψω μια κατάσταση ώστε να φέρω μια x,y αλλαγή.
Ας μην είμαστε αχάριστοι. Όλοι έχουμε να δώσουμε όπως και όλοι έχουμε να λάβουμε. Αυτό όμως δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί αν δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιό μας δύο βασικές έννοιες. Η μια είναι η ευγνωμοσύνη και η άλλη, η εκτίμηση. Να ευγνωμονείτε που είστε υγιείς, να ευγνωμονείτε την ανθρώπινη σας οντότητα και το γεγονός ότι έχετε όλα τα φόντα να εξελιχτείτε. Εκτίμηση. Να εκτιμάτε τον εαυτό σας σαν έννοια, σαν ιδέα, ώστε να μπορείτε μετέπειτα να δημιουργήσετε τις δικές σας ιδέες και να τις εξελίξετε, να εκτιμάτε ΕΣΑΣ και τους ανθρώπους σας, να εκτιμάτε τη ζωή και να της χαμογελάτε.
Ηθικό δίδαγμα: Το να δημιουργούμε προβλήματα είναι λογικό και ανθρώπινο, απλά η αιτία δημιουργίας τους είναι καθαρά ΔΙΚΗ μας επιλογή. Αυτό ακριβώς ισχύει και για τις συνέπειες, τις οποίες θα δεχτούμε μέσω των προβλημάτων που δημιουργήσαμε. Όλα... ΟΛΑ όμως, είναι στο χέρι μας!
Can you stand up?
I do believe it's working, good.
That'll keep you going through the show
Come on it's time to go.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου