Και το κρυφτό.. συνεχίζεται*

   Μας άρεσε από πολύ νωρίς. Δε χάναμε ευκαιρία στις πλατείες, στα πάρκα, στη γειτονιά, στο σχολείο.. Παίζαμε κρυφτό. Έτσι ξεκίνησε. Τότε ήταν για εμάς ένα αθώο παιχνίδι. Ήμασταν μαθητούδια και  περιμέναμε πως και πως το Σαββατοκύριακο για να μείνουμε περισσότερες ώρες έξω, για να μην έχουμε διαβάσματα και για να χαρούμε παιχνίδι με τη ψυχή μας! Και ύστερα ερχόταν η Κυριακή και κάναμε επαναλήψεις για την καινούρια βδομάδα, για να πούμε καλά το ποίημα στην τάξη και το κεφάλαιο της Ιστορίας απ’ έξω στη δασκάλα..

   Όμως το Σάββατο ήταν η αγαπημένη μας μέρα, δε ήταν; Και το κρυφτό ένα από τα αγαπημένα μας «παιχνίδια» τότε.. Τώρα; Βγάζαμε αριθμάκια και εσύ φυλούσες και οι υπόλοιποι κρυβόντουσαν, σταματούσες να μετράς  και έψαχνες και όταν έβλεπες μια ύποπτη κίνηση, τότε κρυβόσουν εσύ από τους άλλους για να μην καταλάβουν ότι τους «τσάκωσες»! Αλατοπίπερο είχε από τότε το κρυφτό, αυτό συνειδητοποιώ! Αυτή η ίντριγκα του να μην καταλάβει κανείς ποια είναι η «κρυψώνα» σου. Και εσύ σε ένα διαρκή αγώνα να ΒΓΕΙΣ από αυτή και να πεις «ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΥΤΕΡΙΑ!» Δεν ήθελες ποτέ να χάνεις.. Ποιος θέλει! Σκοπός του παιχνιδιού αυτή η φράση. Και θυμάσαι ΠΟΣΟ χαιρόσουν κάθε φορά που την έλεγες;

   Και τα χρόνια πέρασαν και το κρυφτό φυσικά συνεχίζεται με μια μορφή γλυκόπικρης συνήθειας εν μέρη. Από τη μια αναγκαζόμαστε να κρυφτούμε. Πολλές φορές οι συνθήκες, δε μας επιτρέπουν να εξωτερικευτούμε και έτσι θέλοντας και μη κλεινόμαστε στο καβούκι μας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τραβάμε ένα μικρό ζόρι στην καλύτερη  και στη χειρότερη, υποφέρουμε, βασανιζόμαστε. Δε ξέρω πως αλλιώς να το εκφράσω. Και μη διανοείσαι καν να σκεφτείς ότι οι «συνθήκες» είναι κατασκευασμένα άλλοθι και δικαιολογίες, γιατί όσοι τις χρησιμοποιούν για δικαιολογίες είναι ψεύτικοι και μας χαλάνε την πιάτσα..!

   Από την άλλη πλευρά πολλές φορές το επιδιώκουμε για να κεντρίσουμε την προσοχή του άλλου, ας το παραδεχτούμε πια! Είπαμε κρυβόμαστε απ’ τους άλλους, όχι πίσω από το δάχτυλο μας όμως και από τον ίδιο μας τον εαυτό! Άλλωστε αυτό είναι και τεχνικά αδύνατο! Όσο και αν υποστηρίζω ότι οφείλουμε σε εμάς πάνω από όλα να είμαστε ο εαυτός μας και να διατηρούμε την αλήθεια μας, άλλο τόσο υποστηρίζω και το «ΟΧΙ ΟΛΑ ΜΕ ΤΗ ΜΙΑ ΣΤΗ ΦΟΡΑ». Το κρυφτό (με μέτρο  πάντα!)προσδίδει ζωντάνια, είναι παιχνίδι, είναι ένταση, είναι πυροτεχνήματα! Και φυσικά ποτέ δε ξεχνάμε: Όσο και να κρυβόμαστε για τους  χ, ψ λόγους , υπάρχουν  άνθρωποι που θέλουν να μας βγάλουν από την «κρυψώνα» μας και να μας οδηγήσουν στη ζωή, στο.. «Φτού ξελευτερία!»