Η μουσική δυναμώνει ξανά και νιώθω να τρυπάει κυριολεκτικά τα αυτιά μου. Κόσμος παντού. Το μαγαζί θυμίζει κάτι από κονσερβοκούτι και όλοι χοροπηδάνε σαν τα κατσίκια, πάνω- κάτω, πάνω- κάτω. Κάπως έτσι πάνε και οι σκέψεις τους θαρρώ, πάνω- κάτω, πάνω- κάτω. Κλείνονται όλοι στα vibes της μουσικής, τα ακολουθούν και νιώθουν πως ξεχνιούνται προσπαθώντας να ξεχάσουν. Δεν τα καταφέρνουν.
Μεθυσμένα βλέμματα αιωρούνται στο χώρο και δε φταίνε τα gin που έχω κοπανήσει, το ξέρω. Προσπαθώ να μπω στο μυαλό ορισμένων. Δε ζητάω άδεια. Μου το επιτρέπουν τα προκλητικά τους μάτια που ψοφάνε για επιβεβαίωση. Την έχουν τόσο πολύ ανάγκη αισθάνομαι, αυτή την επιβεβαίωση της στιγμής.. Μιας στιγμής τριών δευτερολέπτων όπου ο χρόνος μοιάζει άχρονος και δεν έχει γυρισμό. Φτηνό αλκοόλ ξεχειλίζει από τα πλαστικά ποτήρια και χύνεται στο ξύλινο πάτωμα. Το βαφτίζει με σταγόνες αμαρτίας.
Και όλοι συνεχίζουν το χορό τους, ένα χορό τρελό που προσωπικά με αγριεύει. Ρε παιδιά, σταθείτε μια στιγμή, αυτή είναι η ζωή σας; Ναι αυτή είναι. Η εκτόνωση του βραδιού. Είναι μια επιλογή και αυτή, είναι μια διέξοδος. Μια εύκολη, απλή και πολλές φορές ακριβή διέξοδος αν γουστάρεις να καταπιείς ένα ολόκληρο μπουκάλι ουίσκι. Να μην το προτιμάς. Ζούμε καιρό τώρα στην "εποχή της μπόμπας".
Και εγώ που δεν προτιμώ αυτές τις λύσεις, τότε εγώ τι κάνω εδώ; Πώς βρέθηκα; Μάρη συγκεντρώσου, ξύπνα! Κι εσύ χόρεψες κι εσύ ζαλίστηκες και εσύ ένιωσες την ανάγκη της φτηνής επιβεβαίωσης κι εσύ κοίταξες προκλητικά κι εσύ βάφτισες το πάτωμα με τις δικές σου αμαρτίες κι εσύ εν ολίγοις προτίμησες της εύκολη διέξοδο της "μπόμπας". Όλοι πάνω - κάτω τα ίδια μυαλά κουβαλάμε, ας μην προσποιούμαστε.
Προτιμούμε μια τρίωρη "έξοδο" από την καθημερινότητα, η οποία λειτουργεί σαν παυσίπονο στα "θέματά" μας, από το να κάτσουμε να τα υπεραναλύσουμε όλα ξανά και ξανά και ξανά.. Δε ξέρω αν αυτή η επιλογή είναι η σωστή και να σας πω την αλήθεια μου δε με νοιάζει ιδιαίτερα.. Διαρκεί μόνο τρεις ώρες.
Μεθυσμένα βλέμματα αιωρούνται στο χώρο και δε φταίνε τα gin που έχω κοπανήσει, το ξέρω. Προσπαθώ να μπω στο μυαλό ορισμένων. Δε ζητάω άδεια. Μου το επιτρέπουν τα προκλητικά τους μάτια που ψοφάνε για επιβεβαίωση. Την έχουν τόσο πολύ ανάγκη αισθάνομαι, αυτή την επιβεβαίωση της στιγμής.. Μιας στιγμής τριών δευτερολέπτων όπου ο χρόνος μοιάζει άχρονος και δεν έχει γυρισμό. Φτηνό αλκοόλ ξεχειλίζει από τα πλαστικά ποτήρια και χύνεται στο ξύλινο πάτωμα. Το βαφτίζει με σταγόνες αμαρτίας.
Και όλοι συνεχίζουν το χορό τους, ένα χορό τρελό που προσωπικά με αγριεύει. Ρε παιδιά, σταθείτε μια στιγμή, αυτή είναι η ζωή σας; Ναι αυτή είναι. Η εκτόνωση του βραδιού. Είναι μια επιλογή και αυτή, είναι μια διέξοδος. Μια εύκολη, απλή και πολλές φορές ακριβή διέξοδος αν γουστάρεις να καταπιείς ένα ολόκληρο μπουκάλι ουίσκι. Να μην το προτιμάς. Ζούμε καιρό τώρα στην "εποχή της μπόμπας".
Και εγώ που δεν προτιμώ αυτές τις λύσεις, τότε εγώ τι κάνω εδώ; Πώς βρέθηκα; Μάρη συγκεντρώσου, ξύπνα! Κι εσύ χόρεψες κι εσύ ζαλίστηκες και εσύ ένιωσες την ανάγκη της φτηνής επιβεβαίωσης κι εσύ κοίταξες προκλητικά κι εσύ βάφτισες το πάτωμα με τις δικές σου αμαρτίες κι εσύ εν ολίγοις προτίμησες της εύκολη διέξοδο της "μπόμπας". Όλοι πάνω - κάτω τα ίδια μυαλά κουβαλάμε, ας μην προσποιούμαστε.
Προτιμούμε μια τρίωρη "έξοδο" από την καθημερινότητα, η οποία λειτουργεί σαν παυσίπονο στα "θέματά" μας, από το να κάτσουμε να τα υπεραναλύσουμε όλα ξανά και ξανά και ξανά.. Δε ξέρω αν αυτή η επιλογή είναι η σωστή και να σας πω την αλήθεια μου δε με νοιάζει ιδιαίτερα.. Διαρκεί μόνο τρεις ώρες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου