Φίλος τους η μοναξιά

Τρέμεις κοιτώντας τους να τρέμουν,

στους δρόμους έξω με πλάτες να γέρνουν.

Φιγούρες, γκρίζες, παγερές,

δε ξέρουν τι έγινε εχτές..

Φιλος τους, η μοναξιά τα κρύα βράδια του χειμώνα,

το χάπι της "αναψυχής", έπεσε μια σταγόνα.

Στάζει το αίμα, πονάς το νιώθω, κοιτάς χαμηλά,

καταλαβαίνεις το μόχθο.. 

Σε κοιτάζουν οι γύρω σα να'σαι σκουπίδι,

μα εκείνη τη στιγμή εσύ είσαι "στολίδι".

Πρώτα πετάς.. μετά παραπατάς.. και μετά.. 

Ο θάνατος θα τους εύρει με σύριγγα στο χέρι,

καθώς αυτοί θα κυνηγούν στο σκότος ένα αστέρι..

8/12/04